Хәзер ата-ана баласын мунчага озатканда да: “Исән-сау гына йөр!” – дип хәерле юл теләп калыр, мөгаен. Ник дигәндә, әле узган атнада гына Кукмара районының Янил авылындагы саунада булган коточкыч фаҗига ике егетнең гомеренә нокта куйды. Кызлар белән ял итәргә килгән егетләрнең бик күп эчүе һәм электр миченә су салу аркасында аларны ток сугып үтерү хәбәрен бик күп матбугат чаралары халыкка җиткерде инде, тик вакыйганың шаһитләре ул хәбәрләрнең гайбәт кенә булуын ассызыклап, аларга ышанмаска чакыра һәм чынлыкта вакыйгаларның ничек булуын бәян итә.
Ток сукканын беләбез

Минзәлә районы Түбән Тәкермән авылында яшәүче Разак Гайфиевнең хәле бер дә кызыгырлык түгел. Аны бертуган апалары өйдән куа.
Әллә замана гаепле, әллә тәрбия җитмәү галәмәте, бүген берәүләр акча дип туганын таптап-изеп китәргә риза. Хәер, заманада гына түгел хикмәт, чөнки ничә ел яшәп, мондый хәлне күргән юк иде әле. Бигрәк тә Түбән Тәкермән кебек халкы эштән башканы белмәгән, өйдәге чүпне тышка чыгармый торган тәртипле, динле татар авылында. Эш шунда: шушы авыл кешесе – 42 яшьлек Разак Гайфиев – бүген күп вакытын, барлы-юклы акчасына адвокатлар яллап, суд юлын таптап үткәрә, ә аны анда йөртүчеләр – бертуган апалары Лилия белән Рәмзия (апаларының исеме үзгәртелде).

“Авылга, авылга,
Шәһәрдән таярга”, – дип җырлый “Эссе”. Җырны күпләр ошатты, аларга кушылып җырлый башлады. Тик бу сүзләр шулай җырда гына көйләнүен дәвам итә. Берәү дә, шәһәрне ташлап, авылда тормыш күрергә ашыкмый.

Авылны мактап күпме әсәрләр язылган, күпме җырлар һәм шигырьләр иҗат ителгән! Аларның саны да, исәбе дә юк. Алда күпме язылачактыр, монысын да төгәл әйтеп булмый. Чөнки авыл ул – сүнмәс һәм саекмас илһам чишмәсе. Читкә киткәннәр аның һәр урамын, һәр йортын, һәр агачын сагынып саргая.
Шуңа күрә җәй башлану белән ашкынып кайталар. Июньдә шәһәрнекеләр авылда язгы ташкын вакытында күтәрелгән су кебек кинәт арта да августта кимеп юк була. Машина багажникларын каера-каера ябып, сыймаганын һәм өчәр-дүртәр рәт итеп тезелгән йомыркаларын салонга урнаштырып, пешкән бәлешләргә кадәр тотып утыргач: “И авылкаем, сагынырмын инде сине”, — дия-дия кул болгый алар...

Сауш авылында яшәүче Сәгъдәт Исмәгыйлева белән бик күптәннән аралашып йөрсәк тә, аның түбәтәй һәм калфаклар чигү остасы икәнен белми идем әле.
Әлеге күркәм шөгыль белән студент вакыттан ук шөгыльләнә ул. Дөресрәге, көннәрдән беркөнне укытучысы Сәгъдәткә түбәтәй чигәргә куша. Кирәк өчен генә өйрәнгән һөнәре аның гомер юлдашына әйләнә. Бүген аның түбәтәй һәм калфаклар чигү өчен бөтен кирәк-ярагы да бар. Ә рәсемнәр төшерү өчен күчермәләрне үзе ясый.

Бүген законлы рәвештә “гаилә фермасы” дип теркәлгән, Тактамыш авылында көн итүче Шәйдулла Гайфуллин үз эшен күптән башлап җибәргән иде инде. Узган гасырның туксанынчы еллар башында ук фермерлыкка алынган ирле-хатынлы Нурсабак һәм Шәйдулла Гайфуллиннарның бүген терлек абзарында берничә баш сыеры, җиде аты, иллегә якын сарыгы, егерме биш симертү үгезе бар.